Chrapiące dziecko- czy powinniśmy się martwić?
Chrapanie u dziecka nie jest niczym niezwykłym. Pojawia się bardzo często podczas infekcji, towarzyszy przeziębieniom i katarowi. Jednak po wyleczeniu choroby chrapanie powinno ustąpić. Jednak u wielu dzieci chrapanie występuje niemal co noc.
Chrapanie zakłóca normalny sen i powoduje, że odpoczynek nocny staje się niewystarczający i nieefektywny. U dorosłych wpływa to na zdolność koncentracji czy efektywność w pracy ale chrapiące dziecko także odczuje negatywne skutki płytkiego snu. Może być w ciągu dnia nadpobudliwe i rozdrażnione albo przeciwnie ospałe i apatyczne. Najczęstszą przyczyną chrapania u dzieci jest przerośnięty migdałek gardłowy, tzw. trzeci migdał.
Trzeci migdał - co to takiego?
Trzeci migdał to część układu odpornościowego. Znajduje się w gardle, za podniebieniem. Jeśli jest niewielki, jego obecność jest pozytywna. Chroni wówczas organizm dziecka przed wnikającymi do dróg oddechowych zarazkami. Jeśli jednak jest zbyt duży, może być sprawcą bardzo wielu kłopotów.
Nadmiernie przerośnięty trzeci migdał utrudnia dziecku prawidłowe oddychanie, ponieważ zaburza drożność noska i gardła. Wtedy maluch może zacząć chrapać. Łatwo podobny proces zaobserwować w trakcie zwykłego kataru, kiedy czasami na skutek zablokowanego nosa dziecko chrapie w trakcie snu.
Dźwięk chrapania wywołany jest drganiami wiotkich części gardła, przede wszystkim podniebienia miękkiego i języczka.
W trakcie chrapania mogą także pojawić się, tzw. bezdechy- bardzo niebezpieczne kilkusekundowe przerwy w oddychaniu.
Nie należy lekceważyć tego rodzaju objawów u dziecka. Top»
Do czego może prowadzić przerost migdałka?
Zarówno chrapanie jak i bezdechy świadczą o tym, że u dziecka dochodzi do niedotlenienia organizmu. W nocy występuje niedotlenienie wszystkich tkanek i narządów, w tym mózgu.
Dzieci chrapiące rozwijają się wolniej niż dzieci zdrowe.
Dzieci cierpiące dodatkowo na bezdech mogą mieć podwyższone ciśnienie tętnicze, zaburzone krążenie krwi w obrębie naczyń mózgowych, częstsze problemy z nauką i koncentracją.
Top»
Co robić w takiej sytuacji?
Jeśli Twoje dziecko chrapie regularnie, konieczna jest konsultacja laryngologiczna i ocena drożności górnych dróg oddechowych. Najczęściej wykonywane jest badanie radiologiczne (zdjęcie rentgenowskie) lub badanie fibroskopowe, podczas którego przez nos wkłada się cienki endoskop z kamerą. W trakcie badania lekarz wraz z rodzicami i małym pacjentem mogą na ekranie ocenić wielkość migdałka.
Dziecko powinno mieć też wykonane badanie nocne - nieinwazyjny pomiar wysycenia krwi tlenem w trakcie snu - w celu wykluczenia występowania bezdechów. W zależności od nasilenia dolegliwości możliwe jest dalsze obserwowanie dziecka, leczenie zachowawcze bądź operacyjne.
Top»
Co może dać usunięcie trzeciego migdałka?
Zabieg usunięcia trzeciego migdałka jest bardzo bezpieczny, wykonuje się go rutynowo, a powikłania należą do rzadkości. Dziecko zazwyczaj w tym samym dniu, w którym przeprowadzany jest zabieg wraca do domu, dolegliwości bólowe są minimalne.
Prawidłowo wykonany zabieg powinien spowodować poprawę oddychania u dziecka, ustąpienie chrapania i bezdechów, zmniejszenie częstości występowania infekcji dróg oddechowych, a także infekcji uszu. Stwierdza się znaczne ograniczenie stosowania antybiotyków u dzieci po usunięciu trzeciego migdałka. Badania na dużych grupach dzieci pokazały, że w okresie po zabiegu usunięcia migdałka ogólny stan zdrowia ulega poprawie, a ilość koniecznych wizyt u lekarza zdecydowanie maleje.
W badaniach naukowych potwierdzono, że dzieci po usunięciu trzeciego migdałka szybciej się rozwijają i osiągają lepsze wyniki w nauce.
Top»
