Mille Medica Sp. z o.o.
ul. Lanciego 13 lok. 4 i 5
02-792 Warszawa
tel. (22) 408-01-10

  • Choroba Meniere

    Choroba Meniere’a jest schorzeniem ucha wewnętrznego. Występujące w niej zaburzenia dotyczą zarówno narządu równowagi (błędnika), jak i narządu słuchu. Najbardziej typowe dla choroby jest epizodyczne, napadowe występowanie objawów, zwłaszcza zaburzeń równowagi i zawrotów głowy. Niestety, jeśli choroba trwa odpowiednio długo, doprowadza do nieodwracalnego uszkodzenia struktur ucha wewnętrznego. Skutkuje to nieodwracalnym upośledzeniem słuchu, jak również uszkodzeniem narządu równowagi.
    Choroba Meniere’a jest rzadka, niemniej jednak stanowi jedną z przyczyn zawrotów głowy pochodzących z ucha wewnętrznego. Zazwyczaj zajęte chorobą jest tylko jedno ucho. Według różnych opracowań od 10 do ponad 40% pacjentów choroba dotyczy obu uszu, ale prawie zawsze postępuje nierównomiernie w obu uszach. Choroba ujawnia się zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet zazwyczaj między 20 a 50 rokiem życia.
    Ucho wewnętrzne (część odpowiedzialna za słyszenie i za równowagę) jest wypełnione płynami. Jednym z tych płynów jest endolimfa. Przyczyną zaburzeń w chorobie Meniere’a jest nadmierne ciśnienie endolimfy. Jest wiele teorii, które tłumaczą przyczynę takiego stanu, począwszy od nieprawidłowej (zbyt dużej) produkcji endolimfy, a skończywszy na zaburzonym jej odpływie. W chwili, gdy rośnie ciśnienie płynu w uchu wewnętrznym, pacjent odczuwa objawy choroby – zawroty głowy, zaburzenia równowagi, upośledzenie słuchu, uczucie pełności w uchu...

    Typowymi objawami choroby Meniere’a są:
    -epizodyczne, napadowe zawroty głowy
    -towarzyszące im zaburzenia słyszenia – pogorszenie słuchu, który po napadzie ulega poprawie
    -szumy uszne (ryczące, brzęczące, dzwoniące dźwięki)
    -uczucie pełności (wypełnienia) objętego chorobą ucha.

    Szumy oraz uczucie wypełnienia ucha mogą występować razem z zaburzeniami słuchu, przed atakami, lub po nich. Mogą też występować w sposób ciągły. W początkowym stadium choroby zaburzenia słuchu mogą występować przejściowo. Bardzo charakterystyczne jest iż niedosłuch dotyczy tylko niskich dźwięków. W miarę postępów choroby dolegliwości te nasilają się, niedosłuch występuje w sposób ciągły i jest dla wszystkich częstotliwości.
    Najbardziej uciążliwą dolegliwością są z pewnością zawroty głowy. Ich przyczyna leży w schorzeniach ucha wewnętrznego, ale czasem także w schorzeniach centralnego układu nerwowego. Zawroty głowy mogą trwać od 20 min do kilku godzin. W trakcie ataku pacjent nie jest w stanie wykonywać codziennych czynności, może odczuwać po jego ustaniu silną senność, zaburzenia równowagi mogą utrzymywać się przez następne dni. W zależności od nasilenia objawów choroby może stanowić ona dla pacjenta drobną dolegliwość lub powodować znaczące zaburzenia normalnego funkcjonowania, zwłaszcza jeżeli występujące ataki zawrotów głowy są silne, częste i pojawiają się bez ostrzeżenia.
    Choroba ma charakter postępujący i stopniowo doprowadza do głębokiego uszkodzenia zarówno części ucha wewnętrznego odpowiedzialnego za słyszenie, jak i za równowagę.